jasno nowy wygląd
TW #2 – Stany wewnętrzne
>
Praca Wyróżniona
Tagi: #pustostan #ritha

Z pokoju, w którym uczyłam się do matury


Z

Opis

W pokoju, w którym uczyłam się do matury, wciąż są te same fluorescencyjne gwiazdki, które przykleił ojciec, gdy byłam bardzo mała. Świeciły w ciemności i dziś, po trzydziestu latach, wciąż świecą tak samo. Czy nie powinny stracić swoich właściwości? Nie wiem, czy kosztowały choćby pięć złotych… Nie mieszkam już w pokoju, w którym uczyłam się do matury, ale nigdy nie pozwolę ich odkleić.

Ten pokój śni mi się cyklicznie. Czasem tak, jakby był moim drugim umysłem, moim dyskiem zewnętrznym. Zostawiłam w nim morze emocji. Zostawiłam w nim choroby psychicznie. Zostawiłam w nim potoki łez. Tylko marzenia zabrałam ze sobą. Tylko marzenia mam zawsze przy sobie.

To był upalny koniec kwietnia, kiedy uczyłam się do matury. Był upalny koniec kwietnia, a ja czułam się najbardziej samotnym człowiekiem na tej planecie. A przecież od matki dzieliło mnie zaledwie dwa tysiące ziemskich kilometrów, a od ojca kilkanaście i mur ulepiony z obustronnej nieumiejętności mówienia o uczuciach.
Byłam tak bardzo inną osobą niż dziś.

Z pokoju, w którym uczyłam się do matury widać całą okolicę. Widać horyzont i kościół w Trzcianie. Latem widać połacie zbóż, słychać rechot żab i zawodzenie świerszczy. Kiedyś budziłam się w nim najszczęśliwszym dzieckiem na świecie. Kiedyś budziłam się w nim najnieszczęśliwszą nastolatką na świecie. Dziś już się w nim nie budzę, ale gdy przyjeżdżam, czuję się czymś, co wyrosło z połączenia jednego i drugiego. Patrzę przez okno balkonowe na tamtą połać pól, na tamten horyzont, na tamten kościół w oddali, a gdy tylko się ściemni, patrzę… na te kilka gwiazdek.

Pokój, w którym uczyłam się do matury, przesiąknął mną na wskroś. Czuję w nim siebie i jest to tak samo dziwne, jak ataki paniki, gdy zbyt długo przyglądałam się swojemu odbiciu w lustrze, wywołując poczucie obcości. Syntetyczne poczucie uwięzienia w sobie. Ostatnie, czego nie potrafiłam zrozumieć. Sprawdziłam niedawno, wciąż to mam. Smile emoji.
Spróbujcie...

Pokój, w którym uczyłam się do matury, jest na poddaszu i otaczają go świerki. Widać z niego każdą nadchodzącą burzę. I każdy zachód słońca. Pamiętam każde lato.
Dojrzałam do tego, by nie stracić już żadnego.
Pełny ekran
Liczba ocen: 8
99%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: *Ritha
Dodano: 2021-04-04 17:47:18
Kategoria: fotografia

Liczba wejść: 70

Komentarze.
z dużym wykopem
Piękny widok nieba! Gratuluje! Wesołych świąt!
Odpowiedz
*Ritha 15 d.
MarekAdamGrabowski
Odpowiedz
*Ritha 15 d.
MarekAdamGrabowski oj, wysłało za szybko. Dziękuję, również życzę wesołych
Odpowiedz
"gdy zbyt długi przyglądałam się" - zbyt długo - mała literówka;
Widok piękny, ale w połączeniu z tekstem robi jeszcze mocniejsze wrażenie. Zadziwiające, jak pewne miejsca przesiąkają nami, naszą energią, naszymi emocjami, zamykają w sobie nasze lepsze i gorsze dni, jak w jakimś pudełku pamięci, żeby móc nas nimi zaatakować, ilekroć do nich powrócimy. Przeszłość zostaje w przeszłości, ale czasem dobrze jest do niej powrócić, by stwierdzić, jak blisko lub daleko nam do niej obecnie. To zawsze czegoś uczy i zawsze przynosi jakieś wnioski.
Ładnie potrafisz ująć emocje w ramy i się nimi podzielić, nienachalnie, ale skutecznie. Łatwo poczuć z tymi przeżyciami pewną bliskość - bo choć są podane z indywidualnej perspektywy, to jednak są dogłębnie uniwersalne w swej wymowie.
Odpowiedz
*Ritha 15 d.
alfonsyna niezmiennie jestem pod wrażeniem Twojej umiejętności tworzenie rzeczowych i celnych komentarzy, dziękuję pięknie za pochylenie się, kłaniam się w pas
Odpowiedz
Ritha oj tam, coś mi się może czasem uda wyłuskać, ale cała zasługa leży po stronie Autora!
Odpowiedz
~Mia123a 15 d.
z dużym wykopem
Ciężko mi ostatnio skleić jakiś sensowny komentarz więc napiszę tylko, że bardzo ładne. Bardzo podobają mi się Twoje zdjęcia i bardzo lubię Twoje teskt. Fajnie się to uzupełnia. Tekst jest świetny, bardzo emocjonalny, bliski mi w pewnym sensie. Duży wykop leci
Odpowiedz
*Ritha 13 d.
Dziękuję pięknie, Mia Fajno, że hasasz
Odpowiedz
~Hiraeth 15 d.
z dużym wykopem
Królowo Złota, lubię takie słodko-gorzkie nostalgiczne rozkminy. Bardzo fajnie Ci to wyszło, a i zazdroszczę widoków
Odpowiedz
*Ritha 13 d.
Kłaniam się, miss Hilareth. Lubię słodko-gorzko nostalgicznie rozkminiać
Odpowiedz
*Ritha 13 d.
A widoki były ciut lepsze, zanim świerki porosły
Odpowiedz
~CptUgluk 15 d.
Czuć nostalgię. "Pokój, w którym uczyłaś się do matury" musi mieć silną emocjonalną aurę. Myślę, że każdy ma takie miejsce - z atmosferą uderzającą w konkretne struny, których wibracje czuć w samym środeczku. To część nas, która w dużym stopniu dokłada się do całości. Niby nic - pozornie zwykłe miejsce, a może tak silnie oddziaływać.
Dobra, kończę, bo w jakieś pseudofilozofie wejdę i sam w nich utonę
Odpowiedz
*Ritha 13 d.
Bardzo trafne filozofie, Ugluku. Dziękuję za obecność i refleksje
Odpowiedz
!jacek79 10 d.
z dużym wykopem
Gratulacje!!!
Odpowiedz
*Ritha 10 d.
jacek79 dzięki
Odpowiedz
z dużym wykopem
Powtórzenie tytułu świetne, jakoś potrafi trafić w głąb, lubię Twoje pisanie, lubię emocjonalność, krótkie a treściwe zdania. Dobre zakończenie. Uniwersalny tekst, każdy znajdzie w nim nutkę siebie. Świetne!
ALE Jeszcze nie przebiłaś tego wiersza co kiedyś tu czytałam! Siedzi we mnie do dziś!
Odpowiedz
*Ritha 10 d.
Dziękuje Sylvia
Odpowiedz
*Canulas 10 d.
z dużym wykopem
Jeśli naprawdę miałaś taki widok, to wow. Pustostanizm wysokich lotów, co nie jest u Ciebie niczym niezwykłym, ale w połączeniu z obrazem, wow. Nic tylko, drink, kawa, drzwi na klucz i pisać
Odpowiedz
*Ritha 10 d.
Can, miałam lepszy, bo niezarośnięty. Tak sobie czasem myślę, że dużo rzeczy rodzi mi się w głowie na podstawie pewnych widoków, więc czasem... można to połączyć.
Dziękuję, ź
Odpowiedz
~wart55 10 d.
z dużym wykopem
Piękny widok pokazałaś! W opisie dużo emocjonalności, co świadczy że jesteś osobą wrażliwą. Świetny tekst! Pozdrawiam
Odpowiedz
*Ritha 10 d.
wart55 dziękuję pięknie
Odpowiedz
Zazdroszczę widoków. Choć z drugiej strony, ja swoich nie pamiętam... Hm... Choć nie. Pamiętam w sumie - łąki i lasy.
Tak czy inaczej, świetne foto.
Z pewnością wzbudza u ciebie pewne sentymentalne odczucia
Pozdrowionka
Odpowiedz
*Ritha 10 d.
Agnieszka dziękuję za przybycie
Odpowiedz
^Ozar 9 d.
z wykopem
Piękny widok, a do tego takie miejsca zapamiętuje się na całe życie nawet bez względu na to, jak wyglądają. U ciebie to akurat ekstra widok! Tu bardziej grają emocję niż same widoki hahahahaah.
Odpowiedz
*Ritha 9 d.
Dziękuję Ozarro
Odpowiedz
fb-t3kstura TW-t3kstura

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.