niebo poetów TW#17 Implozja - drabble

anxiété nocturne

 okrywam pętle myśli

 kocem

 do lęku mówię ciii

 zaśnij nie ma co

 a on i tak swoje wie

 i zmusza do współudziału

 w obdzieraniu ze snów

 jak ze skóry

Liczba ocen: 0
50%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~JamCi
Kategoria: inne

Liczba wejść: 19

Opis:

Dodano: 2020-02-15 16:19:13
Komentarze.
~Adelajda 7 m.
sen jest dobry na wszystko Jak w piosence Zawialow "Chciałabym przespać cały świat"
Odpowiedz
~JamCi 7 m.
Adelajda no dobry. Jeszcze jak. :-)
Odpowiedz
~jagodolas 7 m.
Proste, mądre, uczciwe, sprawiedliwe. Five
Odpowiedz
~JamCi 7 m.
jagodolas hyhyhyhyhy...
Odpowiedz
*Canulas 7 m.
Noo, dość, kurdex, mocne. Przykre. Chujowo, że jest jak jest 😟

Ale napisane pięknie.
Odpowiedz
~JamCi 7 m.
Canulas ano człowiek żyje z tym, co jest a nie z tym, czego nie ma.
Ważne, że dobrze napisane, dziękuję.
Odpowiedz
Dobre.
Odpowiedz
~JamCi 7 m.
Enchanteuse Dziękuję
Odpowiedz
~Pasja 7 m.
Powtórzę; Spokojne senne dywagacje ze swoim lękiem nakreśliłaś
Miłej niedzieli
Odpowiedz
~JamCi 7 m.
Pasja Dziękuję.
Odpowiedz
Piękne, a zarazem smutne i bolesne. No, ale takie właśnie jest życie. Bardzo prawdziwe. To jeden z tych wierszy, które mogę czytać wielokrotnie, bo się je czuje całym sercem.
Odpowiedz
~JamCi 4 m.
OmnesMoriuntur dziękuję. no prawdziwe.
Odpowiedz

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin