Było przeprowadzone szyfrowanie haseł. Niektórzy mogą mieć problemy z zalogowaniem się. Proszę to zgłaszać z Anonima na Pitoleniu podając swój nick.

T3kstura - ***
Leśny oddech Manekiny

***

 zamknięta w szkle cicha samobójczyni

 o dłoniach bladych niczym śnieg

 z delikatnością porcelanowej lalki

 zasypia na powiekach ziemi

 

 matka pomarłych chabrów

 schorzałych marzeń

 

 ...

 

 teraz cicho zasnę

 w swej bezszelestnej powłoce

Liczba ocen: 0
50%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~Adelajda
Kategoria: poezja
Opis:
Dodano: 2019-09-05 10:21:42
Komentarze.
*Ritha 11 m.
Wow, taki przedjesienno-egzystencjonalny, subtelne zwinięcie się w kłębek. Twoje wiersze mają taki plus, że ja je czuję (a to rzadko mi się zdarza w poezji). Umiesz dobrze żonglować słowem, by nie przegiąć w żadną ze stron.
Pozdrawiam
Odpowiedz
~Adelajda 11 m.
Dziękuję Ritha. Pierwotny tytuł naprowadziłby utwór na zupełnie inny tor, ale teraz wydaje mi się zbyt manipulatorski wobec czytelnika - niech każdy ma przestrzeń do odebrania tego po swojemu.
"Twoje wiersze mają taki plus, że ja je czuję (a to rzadko mi się zdarza w poezji) - największy komplimento *.*
Podrawiam również.
Odpowiedz
Też raczej po odczycie walę plusowo.
Odpowiedz
~Adelajda 11 m.
Dzięki za przeczytanie
Odpowiedz
*Canulas 11 m.
Hmmm, jakby o przemijaniu jakiejść pory roku. W każdym razie o czymś monumentalnym - żywioł
Odpowiedz
~Adelajda 11 m.
Dzięki Can. Można tak powiedzieć, że to żywioł, który coś zniszczył.
Odpowiedz

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin