Wilk i owca Podejrzane

Proste niezwykłości

 Lubię patrzeć, jak Bóg spaceruje po bulwarach, łagodnie kołysząc w wózku coś małego, roześmianego tak bardzo, że nawet pomniki się rozchmurzają i pochylają się jak stare grusze, żeby rzucić okiem na cud. Na szczęście, które nie zaczyna się, ani nie kończy – po prostu jest. Albo kiedy siada ostrożnie na ławce odkładając bambusową laseczkę, żeby nie potoczyła się pod nią, bo kręgosłup całkiem przestał być giętki i nawet siadanie sprawia kłopot. Uwielbiam Jego zachłanność, gdy przytula się do Bogini, tonąc w zachwyceniu, a Ona wspina się na palce, żeby dosięgnąć spragnionych towarzystwa ust. W takich chwilach… sam czuję się Bogiem. Odrobinkę…

Liczba ocen: 1
75%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~oko
Kategoria: drabble

Liczba wejść: 10

Opis:

ludziom coraz trudniej uwierzyć, że cudem może być zwykły spacer donikąd. a przecież nie był oczywisty.

Dodano: 2020-09-05 13:50:12
Komentarze.
~Wrotycz 13 d.
z dużym wykopem
Urokliwe mini. Zwykłe czary. I niezwykłość życia. I ta Jedność.
Odpowiedz
~oko 13 d.
Wrotycz
miło, że wpadłaś. dzięki za dobre słowo.
Odpowiedz

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin