νεκρόπολη για μένα Teoria niebytu

porastanie

 w podmuchach arktycznego ducha

 objęcia więżą zimny kamień

 w śnieżnym okryciu żywe słychać

 

 spod racic ciche chrobotanie

 zgłodniałym bogom na pokusę

 

 krucha nadzieja sięga zorzy

 gdy na polarnym horyzoncie

 w zdartej powłoce niebo stworzy

 

 kamienie obrośnięte trąci

 rogatym bogom we krwi krążąc

Liczba ocen: 1
62%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~Alchemik
Kategoria: poezja

Liczba wejść: 18

Opis:

Chrobotek reniferowy. Jeden z porostów. Porosty to życie ekstremalne. Symbioza grzyba i glonu, albo innego fotosyntetyzującego organizmu. Mogą żyć w świetle zorzy polarnej, do czasu polarnego dnia, pozwalając na życie, bogom tundry, reniferom.

Dodano: 2020-09-07 04:22:16
Komentarze.
*Ritha 2 m.
Hm, przeczytałam ale obok mnie tym razem.
Opowiadaniem trafiłeś celniej.
Odpowiedz
~oko 2 m.
ładne. do mnie dla odmiany trafia. i przeczytałem więcej niż raz.
Odpowiedz
~JamCi 2 m.
z wykopem
Do mnie też i też kilka razy już czytałam. Wolę tę delikatniejszą stronę Twojego pisania. A to jest i konkretne i subtelne jednocześnie.
Odpowiedz
Mistyczne, obleczone zorzą polarną i mroźnym duchem Arktyki. Kamień w objęciach śnieżnych podmuchów...

No tak, można zawiesić się w lodowej ciszy, podsycanej widowiskiem zorzy i mitem rodem z północy.
Odpowiedz

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin