Bo nie wszystko co fruwa to pegaz czyli skarby poety- dyptyk Tej wiosny

Oda do serca kamienia

 Kamieniu, tyś jest jak góry skała, tylko mniejszy.

 Bo, żeś się od niej odłupał i do stóp upadł.

 Wydajesz się twardy i wieczny.

 Ale przecież wietrzejesz z czasem.

 Powstaje z ciebie pustyni piasek.

 

 I są ciebie różne rodzaje.

 Z powrotem, z piasku piaskowce.

 Bazalty, granity, marmury,

 W różnych krajach, najróżniejsze.

 Głazy narzutowe przyniesione lodowcem.

 I każdy kamień ma serce.

 

 A serce może być z kamienia.

 Bo tak zły los je odmienia.

 

 Są też te szlachetne.

 Czerwone rubiny, szafiry szafirowe 

 i najbardziej dumne najszlachetniejsze 

 diamenty, najtwardsze w świecie,

 które w świetle tęczą świecą.

 

 Nieraz uwierasz w bucie 

 i trzeba cię wyjąć, choć się nie chce.

 Bo może to moja pokuta

 nie wyjmować cię z buta?

 

 Przeważnie się z góry w dół toczysz,

 ale bywasz wtaczany pod górę 

 Syzyfa zmęczonym, spoconym ramieniem.

 

 Wylatujesz z procy, czyli latasz po niebie krótko.

 Lepiej jednak nie pływaj łódką.

 Wszak pływać nie umiesz, bo wpadasz, bowiem

 jak kamień w wodę.

 Zostają tylko kręgi na wodzie i spokój.

 

 Aleś miast kamiennych opoką 

 i całą Ziemią, która skałą w kosmosie

 z pleniącym się na niej życiem.

 

 Dlatego, kamieniu, 

 gdy już śmierć przesądzi o moim losie.

 Zabiorę cię ze sobą

 na tę drugą stronę ową, 

 gdzie razem wiekuistość nam pisana.

 

 Bo śmierć się o czas nikogo nie pyta.

 Przychodzi w wieczór albo w nocy, albo z rana.

 Niech mój grób przywalą kamienną płytą.

 Z wyrytym epitafium, 

 

 które powyżej jako odę napisałem.

 

Liczba ocen: 1
62%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~Alchemik
Kategoria: poezja

Liczba wejść: 19

Opis:

Napisałem to chyba na konkurs gniota.

Ale tak patrze sobie i patrze, to jednak trzeba mieć talent, żeby napisać takiego gniota.

Wiersz z uśmiechem dla wszystkich, którym kamień wciąż ciąży na sercu, zamiast upaść na stopę.

Dodano: 2020-10-04 23:05:44
Komentarze.
z wykopem
Bardzo fajna ta oda do kamienia.
Jakoś tak mnie nie uwiera bardzo.
można by powiedzieć, że kamień spadł m z serca, ale ominął stopę i nie boli ☺️
Odpowiedz
No to uśmiechnęłam się. Zwłaszcza przy diamentach i Herkulesie.
Nie rozumiem, co ludzie widzą w drogich kamieniach? Biżuteria dla kobiet? Ma je upiększać? Czy piękno jest kolejną dziurą w uchu, pępku, nosie, języku? Na szyi sznur pereł - może udusić.
Próżność, bo nie minimalizm, jest domeną ludzkości.

Herkules mityczny i Poirot
Przeciwstawności wyzwalają wyobraźnię. Gdyby tak zamienić tych panów miejscami...?
Odpowiedz

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin