jasno ciemno
Faworki i róże

Zimowe przyprawy

 z nieba lecą

 anyżowe gwiazdki

 blaskiem oplatają

 tymiankowe źdźbła

 

 ***

 

 

 

 nogi zapadają się

 w centymetrach soli

 złośliwości życia

 

 ***

 

 

 

 w herbacie ląduje

 kolejny goździk

 łza radości czy szczęścia

 

 ***

 

 

 

 cynamon rozsiany po alejkach

 w parku

 nadzieja na pierwszy blask curry

Tweet
Liczba ocen: 2
87%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~Onyx
Kategoria: poezja

Liczba wejść: 17

Opis:

Dodano: 2021-02-19 22:55:04
Komentarze.
~Lomien 10 d.
z dużym wykopem
Zdecydowanie najlepszy tekst, jaki dzisiaj przyszło mi czytać. W każdym fragmencie "rozbitego lustra" zawarłeś jakiś ruch - coś ląduje, leci, zapada się, i jest to ruch dośrodkowy próbujący łączyć te "przyprawy", wymieszać je lub poskładać. Te gastronomiczne metonimie prowadzą w pewne metafizyczne konieczności uwydatnione w tym dziwacznym poruszeniu - tu coś wiruje nieustannie, lecz nie wiem, czy to znaczenie, czy sama estetyka. Tekst wyborny!
Odpowiedz
~Lomien 10 d.
Lomien Z góry przepraszam za możliwą pomyłkę, nie jedynie "zawarłeś", lecz - "zawarłeś/aś".
Odpowiedz
~Onyx 10 d.
Lomien ojeju, dziękuję pięknie za bardzo miły komentarz. Wiele to dla mnie znaczy
Estetyka
Jeszcze raz dziękuję bardzo!
P.S: jestem kobietą
Odpowiedz
z dużym wykopem
Bardzo mi się podoba. Każde ma coś w sobie. Lubię taki minimalizm, myśli krótkie, ale mimo to oddziałujące w jakiś sposób na czytelnika. Fajnie, że dałaś to jako całość, tworzy to jeszcze lepszy efekt.
Odpowiedz
~Onyx 9 d.
aniamarzycielka dziękuję pięknie!
Odpowiedz
fb-t3kstura TW-t3kstura

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.