jasno nowy wygląd
Bazgroły
>
Tagi: #pierdzielenie #ponocypisane

Ram pam pam

  To już nie jest ten sam park, który razem odwiedzaliśmy przed laty. To już nie jest ten sam park, w którym spędzaliśmy tak dużo czasu. Zrywaliśmy się ze szkoły i szliśmy do parku. W plecakach mieliśmy schowane tanie wino, paczkę fajek i głupie poczucie humoru.

  Hahaha

  Uważaliśmy się za bogów! Tonęliśmy w wyobrażeniach o tym, jak baaaardzo wspaniali jesteśmy. Świat nie może bez nas istnieć! Jesteśmy… i zawsze będziemy.

  Myśleliśmy, że mamy wszystko, choć tak naprawdę nie mieliśmy nic. Ni pieniędzy, ni wiary, ni przyszłości. Pasowało nam to. Nie mieliśmy nic, nie mogliśmy nic stracić.

  Hahaha

  Byliśmy woli i jednocześnie byliśmy najbardziej uwiązanymi na świecie ludźmi.

 

  Skuliśmy się kajdankami. Po co? Aby już zawsze być razem? To było takie łatwe, istnieć tylko dla ciebie. Gdzie jest kluczyk? Jak mamy się uwolnić?

 

  Ktoś donosił alkohol, ktoś krzyczał, ktoś puszczał muzykę.

  Ram pam pam!

  Hahaha

  Paliliśmy fajki, wciągaliśmy prochy, chlaliśmy i tańczyliśmy.

  Żyć nie umierać! Świat nie może bez nas istnieć! Jesteśmy… I zawsze będziemy!

 

  To już nie jest ten sam park, w którym skrobaliśmy serduszka na drewnianych ławkach.

  Serduszka w ciągu jednej minuty pompują ponad 7 tysięcy litrów krwi. Serduszka są małe i czerwone. Serduszka pękają.

 Trach!

 

  Dzisiaj ten park jest pusty. Ludzie, którzy chodzą tymi uliczkami są puści. Mają puste oczy i puste wnętrza. Dzisiaj jest pusto. Cały świat jest pusty. To, co było w nim najpiękniejsze… wszystkie wschody słońca, letnie burze, gorące plaże, śnieżne zimy, mrożone drinki, zgniło. Jak jabłka. Mieliśmy takie drzewko, na którym rosły papierówki. Jako dzieci, nie mogliśmy się ich doczekać, dlatego jedliśmy te niedojrzałe, ale potem dorośliśmy i zapomnieliśmy o nich. Jabłka zgniły pod stertą jesiennych liści.

 

  Czasami w tym parku spotykam małego, kudłatego psa. Nie ma obroży ani pana, ale nie wydaje się zagubiony. Jest w nim więcej życia niż w tych wszystkich pustych, spacerujących ulicami ludziach.

 

  Życie?

  Czemu je przegapiliśmy?

 

2014 zzs

Liczba ocen: 2
81%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~Mia123a
Kategoria: inne

Liczba wejść: 25

Opis:

Dodano: 2021-04-06 01:21:04
Komentarze.
*Canulas 14 d.
z dużym wykopem
Kurcze, luźny tytuł staje w srogiej sprzeczności z celnością zawartych spostrzeżeń. Chyba nie spodziewałem się, że to będzie takie... chuj wie, celne, dobrze oddające, nie wiem. Nie że z planszy spadłem, ale trochę mnie zamiotło. Ładne i smutne.
Odpowiedz
~Mia123a 14 d.
Canulas dzięki, dzięki. Spać nie mogę to se chociaż popisałam trochę, a co 😂
Odpowiedz
*Canulas 14 d.
Mia123a a pewnie
Odpowiedz
z wykopem
Całkiem miły tekst, choć nieco smuttny. Wykop frunie
Odpowiedz
~Mia123a 12 d.
jagodolas dziękuję bardzo
Odpowiedz
fb-t3kstura TW-t3kstura

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.