online:
Liczba użytkowników online w ciągu ostatnich 10 min.
Sto lat dla Nuncjusza!
jasno
Ikaria
<
Zjazd w przestworza
>

Wiersz od umarłych...

 pod nóż jak błękit na ołtarzu nieba

 krew

 z krwi mojej duchu pierworodny

 ofiarą się staniesz jeśli tak potrzeba

 moich marzeń

 myśli

 i czynów niegodnych

 

 rozwal serce tętniące resztką beznadziei

 na życie co wycieka po stopniach kościoła

 i zdychaj poeto – jak ty są straceni

 sam jesteś

 kogo jeszcze wołasz?

 

 tak duchu

 smętnawa lelijo

 bluszczu co zadusza własne podniesienia

 walcz i nie płakusiaj że niesłusznie biją

 

 jak przebiśnieg

 bo rośnie przez ludzi nie wijąc

 ze zmarzliny dni własnych 

 więc nic do stracenia (*

 

 

 bzyczą pszczółki w tramwaju

 wraz z mglistym porankiem

 ofiary metafory niesmacznej nieskładnie

 na niebiosach jerzyki sakramentem dzielą

 wzrokiem spiorunowany

 

 elektryczna Anielo a może Aniele

 

 w ruch poszły kądziele

 anielski włos dobrze się sprzedaje na peruki

 dla odsysanych szalonych pięćdziesiątek

 

 gdyby nie przyjaciele sam wyrwałbym

 resztki z głowy

 Jednak wątek i osnowy...

 teraz gotowe mam nawożenie wzrost i porost

 

 trumna szklana niczym u Lenina

 albo śpiącej królewny

  z wbudowanym interfejsem

 co chwila wywala kolejny pośmiertny

 

 150 $ za wers za wersem

 zatrudniłem zombi-copywritter'ów

 nie chciałbyś, Mirku, też trochę zarobić?

 ale ty ze względu na obolałe gnaty

 może wolisz

 sprzedawać kocie futerka

 niezastąpione na reumatyzm

 

 

 *) jakiś cytat, ale za cholerę nie mogę dojść czyj. Być może nawet mój własny, ale chyba nie, ze względu na różnice w stylu.

Liczba ocen: 1
75%
0%
25%
50%
75%
100%
© Copyright - wszystkie prawa zastrzeżone.
Autor: ~Alchemik
Kategoria: poezja

Liczba wejść: 29

Opis:

No tak ten cytat jest wierszem Mirka na który odpowiedziałem, nie pamiętając komu odpowiadam. Znalazłem w dokumentach bez opisu.

Dodano: 2021-06-02 18:20:41
Komentarze.
W połowie (początek) miałem wrażenie, że znam.
Kto wie.
Odpowiedz
Jurek, możesz mnie oświecić co Ty tworzysz?
Odpowiedz
puszczyk

Bawię się.
To nie tworzenie.
A może i tak.
Nie jestem pewien.

W tej chwili zajmuję się pisaniem TW#5.
Niestety utknąłem. Muszę przespać, żeby wybrnąć z sytuacji.
Podświadomość mi podpowie co dalej.
Odpowiedz
Ale nie utykaj kosztem moich wierszy.
Choćby adresowanych do ciebie.
Odpowiedz
puszczyk

Sorry, znalazłem w dokumentach bez opisu. Podejrzewałem Twoje dzieło, choć nie miałem pewności. I napisałem przewrotną odpowiedź.
Odpowiedz
puszczyk
Jesteś dobrym poetą.
Mam wrażenie, że prześcignąłeś mnie (nauczyciela), a więc szukam pocieszenia w prozie, której Ty jesteś nauczycielem.
W kwestii prozy, to Ty Mirku jesteś moim Mistrzem.
Odpowiedz
~Ulexa 8 d.
z dużym wykopem
lubię słowo "płakusiać"
jest....śliczne
peruki natomiast kojarzą mi się z chemioterapią

wiersz jest jakby...kilkupoziomowy
poetycki i ...jakiś sama nie wiem, bo się nie znam
ale za płakusianie to wykop do kwadratu!
Odpowiedz
Ulexa
Płakusianie należy się Puszczykowi.
Bowiem to składanka naszych wierszy.
Mirek, Puszczyk jest moim przyjacielem, choć źle reaguje na wrzucanie swojego wiersza na mój profil.
Ale Mirek przyznałby Tobie, że skierowałem tego prozaika na pisanie poezji.
On i tak miał poezję w sobie. Ja tylko musiałem Go nakierować.
On nakierował mnie do pisania prozy.
W jaki sposób nakierował? To proste. Wlazł mi na ambicję. To normalne u przyjacieli.
- Nigdy nie na piszesz prozy!!!

Nigdy nie mów nigdy, Przyjacielu.
Odpowiedz
Alchemik Pomijając już fakt, że zmieniona jest końcówka mojego wiersza.
Na gorsze zresztą.
A co do prozy to nie roszczę sobie żadnych zasług.
Ja piszę swoją, a Ty swoją.
Odpowiedz
~Ulexa 8 d.
to prawda z tym nigdy

A ja też sobie coś tam kiedyś pisałam ale nikomu nie mów

Odpowiedz
fb-t3kstura TW-t3kstura

Strona Główna  ·  Forum  ·  Pomoc  ·  Kontakt  ·  Regulamin

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.